Υπερθυρεοειδισμός

Είναι η κατάσταση εκείνη κατά την οποία ο θυρεοειδής αδένας υπερλειτουργεί και παράγει ορμόνες περισσότερες του φυσιολογικού. Οι θυρεοειδικές ορμόνες ρυθμίζουν το πως τα όργανα ,οι ιστοί και τα κύτταρα χρησιμοποιούν το οξυγόνο και την ενέργεια. Όταν αυτές αυξάνονται όλες οι διεργασίες του σώματος επιταχύνονται .πχ η καρδιά αντλεί αίμα πιο γρήγορα αυξάνοντας τους παλμούς, ο εγκέφαλος μπαίνει σε υπερδραστηριότητα κτλ.

Ποια τα συμπτώματα του υπερθυρεοειδισμού;

• Διόγκωση θυρεοειδούς • Ταχυκαρδία συνήθως πάνω από 100/λεπτό, αίσθημα φτερουγίσματος στο στήθος • Νευρικότητα , ευερεθιστότητα, συναισθηματική υπερένταση και αστάθεια • Ελάττωση μνήμης και συγκέντρωσης • Τρόμος στα χέρια • Απώλεια βάρους με αυξημένη όρεξη και αυξημένη κατανάλωση φαγητού • Ψυχικές εκδηλώσεις της νόσου, που κυμαίνονται από την ήπια κατάθλιψη και το άγχος, έως και την απροκάλυπτη ψύχωση και κρίσεις πανικού Τρόμος στα χέρια
• Απώλεια βάρους με αυξημένη όρεξη και αυξημένη κατανάλωση φαγητού
• Κόπωση -μυϊκή αδυναμία ειδικά στους μηρούς
• Συχνές μαλακές κενώσεις
• Εφιδρώσεις
• Δυσανεξία στην ζέστη
• Αϋπνία
• Δύσπνοια προσπάθειας
• Διαταραχές περιόδου που γίνονται πιο ελαφρές και πιο αραιές
• Απώλεια μαλλιών
• Νύχια που σπάνε
• Στη νόσο Graves (συχνότερη αιτία υπερθυρεοειδισμού ) μπορεί να υπάρχουν συμπτώματα από μάτια – Λάμπων βλέμμα και εξόφθαλμο.

Μπορεί να οδηγήσει σε ένα σύνολο επιπτώσεων στην υγεία ειδικά αν μείνει αθεράπευτος

1. Καρδιολογικά προβλήματα. Στον υπερθυρεοειδισμό υπάρχει αυξημένος κίνδυνος κολπικής μαρμαρυγής ειδικά σε άτομα >65ετων . Η κολπική μαρμαρυγή είναι ένα είδος καρδιακής αρρυθμίας που μπορεί να οδηγήσει σε εγκεφαλικό επεισόδιο ή καρδιακή ανεπάρκεια.
2. Οστεοπόρωση. Υψηλά επίπεδα θυρεοειδικων ορμονών εμποδίζουν το ασβέστιο να μπει στα οστά με αποτέλεσμα αυτά να γίνονται αραιά και εύθραυστα.
3. Μάτια . Αναφέρθηκε ήδη το πρόβλημα της οφθαλμοπάθειας που σε βαριές μορφές μπορεί να προκαλέσει αλλοίωση των χαρακτηριστικών του προσώπου. (γουρλωμένα μάτια, οίδημα στα βλέφαρα)
4. Θυρεοτοξική κρίση είναι έξαρση των συμπτωμάτων του υπερθυρεοειδισμού όπως υψηλός πυρετός, ταχυκαρδία ,σύγχυση και μειωμένο επίπεδο συνείδησης . Είναι σοβαρή αλλά πολύ σπάνια κατάσταση ( μετά από χειρουργείο, λοίμωξη κτλ)
5. Επιπλοκές στην κύηση. Ενδεικτικά αθεράπευτος υπερθυρεοειδισμός μπορεί να προκαλέσει προεκλαμψία στην μητέρα και μικρό βάρος γέννησης ή πρόωρο τοκετό , ίσως και συγγενείς ανωμαλίες στο μωρό.
6. Γυναίκα με ιστορικό νόσου Graves ( ακόμη και αν είναι σε ύφεση) πρέπει να ενημερώνει το γιατρό της. Υπάρχει ένας μικρός κίνδυνος τα διεγερτικά αντισώματα από την μητέρα να περάσουν τον πλακούντα και προκαλέσουν υπερθυρεοειδισμό στο έμβρυο.

συχνότερα αίτια

1. Η πιο συχνή αίτια ( 70% περιπτώσεων) είναι η υπερπαραγωγή ορμονών από ολόκληρο τον θυρεοειδή. Ονομάζεται νόσος Graves και προκαλείται από αντισώματα στο αίμα που “σηκώνουν το διακόπτη” και διεγείρουν τον θυρεοειδή να διογκωθεί και να παράγει περισσότερες ορμόνες. (αυτοάνοσο νόσημα)
2. Τοξικό αδένωμα ή τοξική βρογχοκήλη όπου ένα ή περισσότερα οζίδια αντίστοιχα, μεγαλώνουν και παράγουν αυτόνομα ορμόνες.
3. Θυρεοειδίτιδα που σημαίνει φλεγμονή του θυρεοειδούς. Είναι ένας γενικός όρος που περιλαμβάνει διαφορές διαταραχές. Σε αυτή την περίπτωση αντισώματα (θυρεοειδίτιδα μετά τον τοκετό) ή ιογενείς λοιμώξεις ( υποξεία θυρεοειδίτιδα De Quervain) ή φάρμακα ( αμιοδαρόνη, λίθιο, ιντερφερονη ) καταστρέφουν τα κύτταρα του θυρεοειδούς όπου είναι αποθηκευμένες οι ορμόνες και συνεπώς αυτές διαφεύγουν στην κυκλοφορία. Συνήθως αυτή η μορφή υπερθυρεοειδισμού είναι παροδική .
4. Υπερθυρεοειδισμός λόγω λήψης μεγάλης ποσότητας θυροξίνης.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Η υπόνοια του υπερθυρεοειδισμoύ τίθεται με το ιστορικό και την κλινική εξέταση. Ο ιατρός θα ψηλαφήσει τον θυρεοειδή για διόγκωση ή όζους. Θα ελέγξει για γρήγορους παλμούς ή αρρυθμία, τρόμο στα δάκτυλα, για προβλήματα στα μάτια και την κατάσταση του δέρματος. Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με μέτρηση των θυρεοειδικών ορμονών στο αίμα. Έχει κανείς υπερθυρεοειδισμό όταν η TSH είναι σχεδόν μηδενική και η T4 , T3 υψηλές. Για να προσδιοριστεί η αιτία και κατά συνέπεια το θεραπευτικό πλάνο χρειάζονται συμπληρωματικά τεστ όπως τεστ μέτρηση ειδικών αντισωμάτων ( TRAB θετικά στην νόσοGraves), υπερηχογράφημα ή σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς.

Θεραπεία

Δεν υπάρχει μια μοναδική θεραπεία που να είναι ιδανική για όλους. Η επιλογή εξαρτάται από την ηλικία του ασθενούς ,το είδος και την βαρύτητα του υπερθυρεοειδισμού, άλλα προβλήματα υγείας και την προτίμηση του ιδίου του πάσχοντος. Υπάρχουν οι εξής επιλογές:
1. Αντιθυρεοειδικά φάρμακα που μπλοκάρουν την παραγωγή ορμονών.
2. Ραδιενεργό ιώδιο.
3. Χειρουργική αφαίρεση θυρεοειδούς.
Η έναρξη της θεραπείας γίνεται πάντα με αντιθυρεοειδικα φάρμακα και β – αναστολείς για να ρυθμιστούν τα συμπτώματα και οι ορμόνες ως την απόφαση της τελικής θεραπείας. Να σημειωθεί ότι ασθενείς με νόσο του Graves κατά 50% μπορεί να μπουν σε ύφεση μετά από ένα διάστημα θεραπείας με δισκία. Σε κάθε περίπτωση η συνεργασία με τον ενδοκρινολόγο θα βοηθήσει να βρεθεί η καλύτερη δυνατή θεραπεία για τον καθένα.